Dilly Blog

Switch naar Tumblr

2010-11-24T15:15:00.000+01:00

Beste volgers

Nieuws! Dillyblog.be verlaat het veel te trage blogspot-platform en verhuist naar Tumblr. Behalve het adres en de lay-out verandert er niet al te veel. Het wordt zelfs leuker, want makkelijker beschikbaar via Facebook en Twitter.

Ons voorlopig nieuw adres: http://dillyblog.tumblr.com/

We zien U daar!

Gr
DILLYTEAM

Geluid: Atlas Sound - Bedroom Databank

2010-11-22T23:02:00.004+01:00

Bradford Cox - van Deerhunterfaam- maakte onze dag goed door onder de vlag van zijn solo-project Atlas Sound 11 songs (waaronder covers van Bob Dylan en Kurt Vile) aan het internet prijs te geven. Dat de verzameling songs officieel Bedroom Databank Volume 1 heet, doet ons watertandend uitkijken naar meer. Meer!

Atlas Sound - Bedroom Databank (Grasduint u, nu u u toch op Deerhunterterritorium bevindt, vooral eens door hun wonderlijke blog.)

Meer krijgt u al onmiddellijk van ons. Deze Five Discscover staat hoog in onze lastfmchart van meest beluisterde tracks. We hopen dat u er evenveel door geobsedeerd raakt.

Atlas Sound - Doctor (Five Discs Cover)

Aanrader! Rökkurró

2010-11-15T13:47:00.000+01:00

Vruchtbare artistieke grond, adembenemende landschappen, vreemd voedsel, het geloof in elfen of toch de niet te verduren verveling? Ik weet nog steeds niet wat er zorgt voor de schier eindeloze vloed aan inventieve, begeesterende Ijslandse bands. Vandaag stootten we op Rökkurró. Ondanks de groepsnaam (praise the lord for copy/paste) en het onverstaanbare taaltje, plant ook de muziek van Árni, Björn, Hildur, Ingibjörg & Axel een lang verblijf in het hoofd van ondergetekende. Er zijn gelukkig nog vacancies. We geven iedereen die het heeft over een Ijslands geluid gelijk. Het bestaat. En het doet verdomd goed aan de oren. Al zal de productie van Alex Somers (Meneer Jónsi) er ook wel voor iets tussen zitten. Je kan het tweede album Í annan heim hier downloaden. Het is de €7,90 meer dan waard. Vertrouw ons nu maar.

Geluid: Amiina - Over and Again

2010-11-15T13:26:00.001+01:00

Amiina, de vaste en ravissante begeleidingsband van Sigur Rós heeft een nieuw album klaar, Puzzle, het is pas hun tweede full-album. Het vele toeren met hun landgenoten liet duidelijk sporen na, want je kan opnieuw niet om Sigur Rós heen. Of misschien is er gewoon een typisch Ijslands geluid? Wij zijn er in ieder geval een tijdje zoet mee. Eerste single Over and Again is trouwens gratis te downloaden en je kan de volledige plaat hier beluisteren.

Geluid: Weekend - Coma Summer & End Times

2010-11-14T22:43:00.006+01:00

Noise, noise, beauty through noise. Het is zoeken naar melodie (maar die is zeker te vinden) op Sports, de debuutplaat van Weekend. Labelmates op Slumberland Records zijn Black Tambourine en het fantastische the Pains of Being Pure At Heart (scroll naar beneden voor Heart In Your Heartbreak). De voorsmaakjes heten Coma Summer en End Times. Laat u overrompelen.

Weekend - Coma Summer

Weekend - End Times

Aanrader! Gurt Goatbuck - The Kicking Freedom Groove

2010-11-12T16:37:00.004+01:00

Gurt Goatbuck, jong poldergeweld dat onze aandacht trok op vi.be. Beluister hier hun Kicking Freedom Groove! Vrijdag 17 december delen ze in de Diksmuidse 4AD het podium met Boston Tea Party en Ty Segall. Allen daarheen!

Geluid: Beady Eye - Bring The Light

2010-11-10T17:42:00.004+01:00

Na laatste stuiptrekking Time Flies trokken de broertjes Gallagher definitief de stekker uit Oasis. Treuren hoeven we nauwelijks, want terwijl grote broer Noel vermoedelijk aan een nieuwe supergroep bouwt komt klein broertje Liam nu reeds met een eerste single van Beady Eye -verrezen uit de assen van Oasis- aanzetten. Het volledige album mogen we begin volgend jaar verwachten. Bring the light!

Geluid: Air Waves - Knockout

2010-11-10T12:50:00.006+01:00

Knockout lijkt wel de soundtrack van een Michel Gondry roadmovie (zo een met van die knullige stop-motiondecors). Folk-pop zangeres Nicole Schneit zingt als een smeulend vuurtje (zonder Kasabianbombast) hoe ze voor de eerste keer in haar leven on fire is om uiteindelijk samen met haar band te onsporen in een stil woohookoortje. Nog meer ingetogen, aanstekelijke vreugde is waarschijnlijk terug te vinden op Dungeon Dots, uit op 30 november op het label Underwater Peoples (fantastische naam!).

Air Waves - Knockout

Aanrader! Two Wounded Birds

2010-11-06T12:31:00.003+01:00

Retro uit Engeland. Ze delen het podium met The Drums en dat hoeft niets te verbazen. Dromerige surfpop en een scheutje 50's rock 'n' roll. Het is heerlijk wegdromen met Two Wounded Birds op de achtergrond.

Two Wounded Birds - My Lonesome:

Two Wounded Birds - Night Patrol:

Beeld: The Tallest Man on Earth - Love is All

2010-11-06T12:08:00.003+01:00

Dat Zweden meer is dan Volvo en Ikea bewijst Kristian Mattson. Gestaag baant The Wild Hunt zich een weg naar talloze eindejaarslijstjes. The Tallest Man on Earth ontpopt zich zo tot één van Zwedens meest gegeerde exportproducten. Nostalgische beelden bij het al even nostalgische 'Love is All'.

Geluid: The Pains of Being Pure at Heart - Heart in Your Heartbreak

2010-11-06T11:45:00.005+01:00

The Pains of Being Pure at Heart breien een vervolg aan hun titelloze debuutplaat uit 2009. Wanneer de nieuwe plaat er komt kunnen we u nog niet vertellen. Wel kunnen we al een eerste nummer uit het nieuwe album meegeven: 'Heart in Your Heartbreak'.

Beeld: LCD Soundsystem - Pow Pow

2010-11-06T11:35:00.003+01:00

Nieuwe video van LCD Soundsystem met Anna Kendrick (Up in the air) in de hoofdrol.

MTV Shows

Geluid: The War on Drugs - The History of Plastic

2010-11-05T20:03:00.004+01:00

The War on Drugs klinkt alsof ze hun eigen
groepsnaam niet al te serieus nemen. Bekendste groepslid Kurt Vile laat zijn gitaar My Bloody Valentine gewijs ruisen rond de dylanesque vocalen van zanger Adam Granduciel. En dat acht minuten lang. Trippen.

The War on Drugs - The History of Plastic

Aanrader! Miles Kane - Inhaler

2010-11-03T19:28:00.003+01:00

Het was al langer bekend: Miles Kane besloot zijn maatjes van The Rascals te verlaten en ging de muziekwereld solo overwinnen. Nu ja, dat overwinnen was natuurlijk nog de vraag. Met zijn debuutsingle 'Inhaler', die 22 november uitkomt, geeft hij ons meteen het antwoord. Mr. Kane doet het goed. Heel erg goed. Een plaatje dat barst van de energie (ik kon niet weerstaan aan de drang om recht te springen en te swingen baby)!

Miles Kane - Inhaler by Miles Kane

Date With The Night // A Rock'n Roll Party 12.11.2010 te Oudenaarde

2010-11-02T13:17:00.003+01:00

Dilly Boys presenteren: Date With The Night, een rock ‘n roll party waar je danst op muziek van toen (The Beatles, The Who, The Supremes) en nu (Arctic Monkeys, The Van Jets, Amy Winehouse). Voor de 3de editie, op 12.11.2010 in zaal Breughel te Oudenaarde, konden de organisatoren enkele leuke DJ’s strikken. Eerst en vooral is er Hindu Radio DJ’s, het nieuwe DJ-concept van Stubru-presentator Gunther Desamblanx (ex-Mish Mash, in het verlengde van zijn nieuwe vrijdagavondprogramma Hard To Beat). De tweede naam is Eppo Janssen, muzieksamensteller bij Stubru en bovendien programmator van Pukkelpop. Daarnaast draaien ook wijzelf plaatjes en speelt er een lokale, beginnende rockgroep.

Kaarten zijn te koop in Kaffee Hyppo, Muziekhande Oudenaarde of via de website: www.dwtn.be

Millionaire binnenkort terug in de studio

2010-10-30T14:20:00.001+02:00

Dilly Boys hebben een primeur voor jullie. Gisteren hadden we een djset op Hindu Night en daar ontmoetten we Tim Vanhamel met zijn Broken Glass Heroes in de backstage. Na het optreden was het tijd voor handtekeningen en een praatje. Nieuwsgierig als we zijn vroegen we Tim hoe dat nu precies zat met Millionaire. Hij vertelde dat hun nieuwe studio zo goed als klaar is en ze daarna terug in de studio trekken. Broken Glass Heroes vinden we lang niet slecht maar Millionaire blijft toch één van onze favoriete Belgische bands. Met wat geluk mogen we tegen eind 2011 een nieuwe plaat verwachten.

Hieronder nog eens Champagne, recent verkozen tot 2e beste Belgische gitaarriff.

Aanrader - Happy Birthday

2010-10-27T22:34:00.003+02:00

Morgen, 28 oktober, vindt u ons op de eerste rij van het Yeasayerconcert in de Ancienne Belgique terwijl we er het strafste van Pukkelpop 2010 en meteen onze hele zomer herbeleven. U hoeft niet huilend in een hoekje te kruipen omdat er op de AB-website naast de naam Yeasayer een “uitverkocht” banner prijkt, no ma’am, de Belgische zalen hebben nog zoveel meer te bieden. In de Botanique strijden morgen de noisepunk attitude van Health en de dansbare post-punk van You Say Party om uw applaus. Die laatste staan er in een doublebill met Happy Birthday en voor deze band willen we uw aandacht. Hun songs zijn pop van de hoogste orde en zo verdamnt vrolijk en catchy dat u komende Allerheiligen uw verplichte kerkhofbezoeken al dansend tussen de zerken zal afleggen. Daarbovenop lijken de teksten uit ons hoofd gestolen. “I’m always on the same frequency, girls FM, girls FM”. We kennen hen al een tijdje dus een echte aanrader is dit niet meer, maar hey, delen, daar wordt iedereen toch gelukkiger van.

Happy Birthday - Girls FM

Happy Birthday - Subliminal Message

Recensie: Mark Ronson – Record Collection

2010-10-24T16:17:00.001+02:00

Voor de nieuwe cd van Mark Ronson lagen de verwachtingen hoog. Door wel zeer geslaagde producties van Amy Winehouse – het anders zo rustige en akoestische Valerie werd door zijn handen een stuk meer vrolijker en uptempo - en ook Lily Allens versie van Oh My God werd behoorlijk opgewaardeerd door toevoegingen van instrumenten die men misschien eerder in de jazz zou verwachten. Ja, door een simpele additie zoals een saxofoontje hier en daar verricht de man wonderen.

Het hoesje van ‘Mark Ronson & The Business Intl.’ is dan ook veelbelovend. Door middel van veel kleur en collage roept hij het idee op dat dit album een mengelmoes van stijlen zal worden, maar helaas word je hier algauw teleurgesteld. Bang Bang Bang is tot nog toe het meest bekende nummer, en terecht. Het draagt een blij, poppy sfeertje met zich mee, een sfeertje dat in geen enkel nummer verandert, wat juist een beetje jammer is. Met Record Collection bewijst Ronson alvast zijn veelzijdigheid niet.

Wie op zoek is naar zachte hiphop, gecombineerd met wat soul, is weliswaar nog steeds aan het juiste adres. In nummers zoals Circuit Breaker horen we zelfs enige new wave-invloeden. Het is maar povertjes als dit één van zijn meest experimentele creaties behoort te zijn. Mijn persoonlijke favorieten, die niet zouden misstaan hebben in het Woodstock van de jaren ’60, zijn Selector en Missing Words. Ze bevatten een iets relaxter ritme en een echo alsof het materiaal effectief jaren geleden is opgenomen. En de iets meer aanwezige gitaar kan ook absoluut geen kwaad.

Dit is een fijne cd zolang je niet onder de oppervlakte graaft. Want daar vrees ik dat er niks te vinden valt. Perfect om af te spelen in de auto, met het zonnetje lekker schijnend op het dak, maar meerwaarde heeft het helaas niet

FAY

Beeld: Best Coast - Boyfriend

2010-10-19T14:05:00.003+02:00

De zomer mag dan wel achter de rug zijn, daar is bij de dame en heren van Best Coast nog helemaal niets van te merken.

Geluid: Teebs - Double Fifths

2010-10-17T23:11:00.004+02:00

Ons oog viel onmiddellijk op de namen Flying Lotus en Daedelus in het begeleidend tekstje bij deze track. Maar vergeet die ronkende namen, eigenlijk zou alles rond Teebs moeten draaien. De skater op retraite leerde post-dubstep ineendraaien onder de auspiciën van the Gaslamp Killer en Daedelus in LA’s Low End Theoryclub. Dat hij voor zijn meesters niet hoeft onder te doen bewijst Double Fifths. De track klinkt alsof je onder een warme douche van fluwelen ijskristallen staat. Iets dat u nog nooit gehoord heeft waarschijnlijk. Mocht u geïnteresseerd blijken, de man brengt volgende week zijn eerste album (Ardour) uit op FlyLo’s Brainfeeder Label.

Teebs - Double Fifths

Aanrader! The Vaccines

2010-10-16T20:07:00.007+02:00

The Vaccines is een Londens viertal om in de gaten te houden, daar wezen Britse muziekmagazines ons de voorbije weken op. Zo had weekblad NME het haast euforisch over de 'next Libertines' buzz. Single Blow It Up wordt eind november verwacht. Wanneer het volledige album verschijnt is nog niet duidelijk.

If you wanna:

Wreckin' Bar (Ra Ra Ra):

Geluid: Freelance Whales - Enzymes

2010-10-15T14:28:00.003+02:00

Judah Dadone (wat een heerlijke naam!) en gevolg brengen een nieuwe single uit en geven die helemaal gratis weg, aan jou! "Dank u wel Freelance Whales." Luisteren en downloaden kan hier.

Geluid: The Greenhornes - Better Off Without It

2010-10-15T14:04:00.005+02:00

Het is ondertussen al weer vijf jaar geleden dat we nog iets van The Greenhornes te horen kregen. Hun samenwerking met Jack White en Brendan Benson zal daar wellicht niet vreemd aan zijn. Het is immers zo dat alle leden van The Greenhornes, op de zanger na, ook deel uitmaken van The Raconteurs. Blijkbaar vonden Jack Lawrence en Patrick Keeler nu toch een klein gaatje in hun drukbezette schema, want begin november komen The Greenhornes aanzetten met een nieuw album dat de titel "****" ("Four Stars") zal dragen. Luisteren kan hieronder.

Beeld: The Fresh & Onlys - Waterfall

2010-10-15T13:23:00.003+02:00

We stellen aan u voor, The Fresh & Onlys. Bezorgen onverzorgde baarden en lange haren u krultenen? Dan raden wij u aan om voor één keertje alle pedante principes opzij te schuiven en deze ongewassen Amerikanen toch een kans te gunnen. Hun nieuwste album Play It Strange werd reeds beluisterd en goedgekeurd. Nu we ook de video bij single Waterfall onder ogen kregen zijn we helemaal verkocht!

Geluid: Memoryhouse - Caregiver

2010-10-14T15:37:00.003+02:00

The Years EP van het Canadese duo Memoryhouse was eerder dit jaar een schot in de roos. Wellicht zal ook de single Caregiver het hart van menig dreampopliefhebber sneller doen slaan.

Aanrader! The Shivers

2010-10-14T13:58:00.007+02:00

Keith Zarriello en Joanne Schornikow, twee namen waarvan wellicht enkel de dragers de precieze uitspraak kennen en die wij het liefst zo min mogelijk in de mond zouden willen nemen. Helaas, helaas. Het duo uit New York levert met Sunset Psalms een prachtige plaat af en hen doodzwijgen zou niet minder dan doodzonde zijn. Plaat van het jaar? Zeker niet. Maar dat deze plaat méér is dan zomaar een aangenaam tussendoortje kunnen we niet ontkennen. Het is dan ook zonde dat The Shivers véél minder aandacht krijgen dan ze verdienen.

Wie reeds van zijn stoel was geveerd om naar de winkel te huppelen kan zich de moeite zonder wroeging besparen. Het album zweeft wat in het ongewisse en is tot op heden nooit officieel uitgebracht. De kans dat u ooit daadwerkelijk een fysiek exemplaar van Sunset Psalms in uw cd-speler kan schuiven is dan ook niet zo bijzonder groot. Gelukkig verzachten bloggers aller landen het leed. Hieronder twee uitstekende nummers, het up-tempo American Girls (waarin we een vleugje Stef Kamil Carlens menen te bespeuren) en het tragische Love You Like A Dog.

The Shivers - American Girls

The Shivers - Love You Like A Dog

Aanrader! Junip

2010-10-13T19:14:00.000+02:00

Hoewel we veel zin hebben in een toespeling met de woorden 'Gonzalez' en 'Zweed', zullen we onze geinigheid bedwingen. Met andere woorden, we vinden geen toespeling die grappig genoeg is. Jammer voor ons, aangenaam voor uzelve. Dit blogbericht draait echter niet om onze humoristische (on)kunde, maar wel om het Zweedse trio Junip. Een trio dat na vijf jaar wachten op frontman José Gonzalez (Heartbeats, iemand?) eindelijk met hun eerste volledige album Fields op de proppen komt. Wij zijn sinds enkele dagen verstrikt geraakt in een platonische liefdesrelatie met het pareltje.

Single Always is absoluut niet onze favoriet op de plaat, maar aangezien er een video voor gemaakt is, geven we u die toch mee. Niet overtuigd? Vertrouw ons blindelings en schaf Fields aan. Geen spijt, dat zal u hebben.

Geluid: Tame Impala - Daytrotter Session

2010-10-12T19:45:00.000+02:00

Iedereens favoriete band van het moment kwam langs bij de collega's van Daytrotter om er een zeer aardige sessie te spelen. De vier nummers (waaronder een heerlijk laidback-versie van Solitude is Bliss) zijn via deze link te downloaden. En dat helemaal gratis. Wij zijn fan van het internet. En van Tame Impala. Maar dat wist u al.

Beeld: Warpaint - Undertow

2010-10-12T12:16:00.003+02:00

Oktober brengt ons heel wat leuks. Zo ook het eerste studioalbum van Warpaint - een viertal dat het podium reeds deelde met Vampire Weekend en Yeasayer. The Fool ligt vanaf 26 oktober in de platenzaak en je vindt er deze Undertow op terug. Aanrader!

Beeld: Belle & Sebastian - I Want The World To Stop

2010-10-12T12:09:00.004+02:00

Belle & Sebastian hebben een videoclip klaar bij de (wellicht) eerste single van hun nieuwe album Write About Love. Wat een gewéldig nummer is dit toch!

Beeld: Cloud Nothings - Hey Cool Kid

2010-10-12T09:55:00.000+02:00

Creepy, nerdy en bovenal très funny.

Cloud Nothings - Hey Cool Kid from Allen Cordell on Vimeo.

Geluid: Zola Jesus - Poor Animal

2010-10-08T10:58:00.003+02:00

Binnenkort komt Zola Jesus met een nieuwe EP, Valusia. Openingsnummer Poor Animal doet ons alvast watertanden!

Beeld: Foals - Blue Blood

2010-10-07T17:29:00.000+02:00

Geluid: Karen O – If You’re Gonna Be Dumb, You Gotta Be Tough

2010-10-06T20:54:00.000+02:00

Karen O (Yeah Yeah Yeahs) voorziet Jackass van een soundtrack. Ik krijg plots zin om met mijn neefjes driewieler een berg af te sjezen terwijl mijn schaamhaar spontaan ontvlamt. Try this at home.

Karen O. (of Yeah Yeah Yeahs) - "If You're Gonna Be Dumb, You Gotta Be Tough" by Some Kind of Awesome

Geluid: Gorillaz - Doncamatic

2010-10-06T15:41:00.003+02:00

Gorillaz breit met Doncamatic een gesmaakt vervolg aan Plastic Beach. Het nummer, dat officieel pas op 22 november wordt uitgebracht, zou een ode zijn aan de Donca Matic, een Japanse drummachine uit de vroege jaren zestig.

Aanrader - Oberhofer

2010-10-06T15:05:00.004+02:00

Brad Oberhofer is 19, woont in Brooklyn en schrijft liedjes. Niets speciaals, ware het niet dat hij samen met Twin Sister en Morning Benders tourde, elke dag wel een show speelt in New York en zijn liedjes barsten van het songschrijvertalent. I Could Go mixt Animal Collective-achtige melodieën met een zanglijn die bedacht lijkt door Yannis van Foals ten tijde van Antidotes. Het klinkt allemaal bekend maar de kleine stoorzenders (de belletjes, het gehuil en de discobeat op het einde) houden je in de ban. Een song om op cd te branden, in je wekker te pleuren en elke morgen goedgemutst mee wakker te worden. Carpe diem enal.

Oberhofer – I Could Go

CD: I Do I Do - More Light

2010-10-04T18:05:00.008+02:00

Gent lijkt wel een broednest voor Vlaamse postrockgroepen. Aan het rijtje bestaande uit de Portables en Tomàn (eigenlijk uitgeweken West-Vlamingen) kon in 2007 I Do I Do toegevoegd worden. Met None, een album/ep met 5 scheurende postrocksongs maakten ze de belofte gecreëerd tijdens eerdere succesvolle rockconcoursdeelnames waar.

Dit jaar pikken ze draad weer op en brengen ze na heel wat opnameperikelen het vervolgalbum More Light uit. Het snedige van de nummers uit hun eerste album heeft plaatsgemaakt voor een bredere en rustigere aanpak. Hier en daar herkennen we nog restanten van de vroegere postrock (Sit On The Ground, She Still Lacks Coordination) maar deze tracks missen hun doel. I Do I Do laat de post voor wat het is en zoekt heil in good ol’ fashion maar soms weinig verrassende rocknummers. Binnenkomer This Wheel Is Molten is gezegend met een aangename basslijn en zorgt samen met Any Kind Of Blues voor een wild western feeling. Go Get That Gone is vintage Pavement. More Light is ingetogener maar kan niet volledig boeien door het spaarzaam drumwerk en de vlakke stem van zanger Stefaan Decroos.

Muzikale magie valt te horen als Stefaan Decroos in Impure voor de eerste keer zijn akoestische gitaar oppakt en er een werkelijk virtuoos stukje gitaargetokkel volgt. In Rooftop Observatory Blues lijkt hij een tweede instrument in te schakelen: het krassen van de gitaarsnaren bij het wisselen van akkoorden lijkt hem te begeleiden in een song die niet zou misstaan in een of andere teenage independent movie (denk Juno). Hetzelfde geluid zorgt in Moist March voor een zekere dynamiek. De grootste sterkte van deze nummers is in andere nummers echter de grootste zwakte. Content lijkt met bijna 5 minuten akoestisch getokkel op een nummer dat je zou kunnen vinden in een saai gitaarhandboek (voor gevorderden weliswaar). Als in afsluiter This Is Not Amerika eindelijk akoestische gitaar en stem gecombineerd worden, ondersteunt I Do I Do dit met een sample van een “koddige” peuter. Ons klinkt het net iets te Kimya Dawson.

I do, I do! Do you? Een aarzelend “I do too” zou ons antwoord zijn.

More Light is digitaal aan te schaffen via de website van Muziekcentrum Kinky Star. De cd en vinylversie is vanaf 7 oktober te koop in enkele muziekwinkels in Gent, waaronder Vinylla. Op dezelfde dag om 20u speelt I do I do er een releaseconcert.

Website: http://www.i-do-i-do.be/site.htm

Geluid: Belle & Sebastian - Write About Love

2010-09-27T16:01:00.000+02:00

Onze favoriete Schotten mikken vlot in de dreampop-roos met de eerste single van hun achtste full-cd.

Geluid: White Denim - Last Days Of Summer EP

2010-09-25T18:11:00.003+02:00

Gratis online EP’s weggeven, het wordt een hoogst aangename muzikantengewoonte. Laatsten (althans waar wij weet van hebben) om het nu al glorieuze rijtje te vervoegen zijn de tegendraadse garagerockers van White Denim. Garagerock, jawel, maar White Denim omzeilt met gemak alle clichés. De Last Days Of Summer EP bestaat uit tussendoortjes opgenomen tijdens het maken van hun nieuwe cd en kan ook In Rainbowsgewijs verkregen worden na een kleine donatie. De nummers zijn aardig maar liefhebbers van scheurende gitaren kunnen zich hieronder (nog eens) laven aan Mirrored en Reverse uit het voortreffelijke Fits.

White Denim - Home Together

White Denim - Through Your Windows

White Denim - Last Days Of Summer EP

Beeld: El Guincho - Bombay

2010-09-25T13:17:00.003+02:00

Pablo Díaz-Reixa aka El Guincho maakt muziek waarop u al eens lustig uw zonder twijfel welgevormde booty kan shaken. Zijn als Afrobeat en Tropicália klinkende songs zijn net iets te latino naar onze smaak, maar wie zijn muziek laat ondersteunen door dergelijke zinnenprikkelende pseudokunstvideo’s heeft al snel een streepje voor. 5 minuten en 48 seconden of pure awesomeness.

Beeld: OK Go - White Knuckles

2010-09-21T20:15:00.002+02:00

Even simpel als geniaal, zo kennen we de heren van OK Go.

Beeld: Former Ghosts - New Orleans

2010-09-20T19:27:00.004+02:00

Former Ghosts bestaat uit leden van ondermeer Xiu Xiu en Zola Jesus. Bezieler van het project is de minder bekende Freddy Ruppert. Hun (ten onrechte) over het hoofd geziene debuutplaat, Fleurs, krijgt vanaf oktober een opvolger, New Love getiteld. Hopelijk weet die plaat wat meer aandacht te versieren. Beluister en bekijk hieronder het (op zijn zachtst uitgedrukt) sterk naar Joy Division neigende New Orleans.

Beeld: Adam Ficek - One born every minute

2010-09-19T20:07:00.004+02:00

Adam Ficek, je hebt hem vast al zien tekeergaan op de drums bij Babyshambles, ja, zélfs gedanst op de leuke plaatjes die hij draaide in Make Up Club. Als zijn solocarrière je een beetje boeit, ken je hem waarschijnlijk ook van het geweldige 'Roses Kings Castles'. Nu, hij brengt ons weer wat nieuws: In november verschijnt meneer Ficek samen met zijn tweede solo-album 'Suburban Time Bombs': on tour.

Beeld: Badly Drawn Boy - Too Many Miracles

2010-09-18T11:33:00.003+02:00

Damon Gough plakt graag wat aarde aan zijn kin. Damon Gough zet graag wat takken op zijn hoofd. Damon Gough is een zingende boom.

Beeld: Delorean - Real Love

2010-09-17T09:42:00.001+02:00

Beeld: The Walkmen voor La Blogothèque

2010-09-14T14:58:00.000+02:00

Een Soiree de Poche, een zakavond dus. Rare jongens die Fransozen. Ze kunnen wel goed filmen. En ze hebben een goede smaak. Deze keer zijn The Walkmen op post. Als onderstaande video niet laadt (wat hij durft te doen, de snoodaard), kan je de ganse zakavond op deze pagina bekijken.

Geluid: Mavis Staples - You Are Not Alone

2010-09-12T18:21:00.003+02:00

Een samenwerking tussen Jeff Tweedy (Wilco) en soulicoon Mavis Staples? Dat moét wel vonken geven. You Are Not Alone, vanaf dinsdag bij de platenboer.

Beeld: An Horse - Postcards

2010-09-12T14:20:00.002+02:00

Kate Cooper en Damon Cox vormen samen An Horse (jawel, stel nu uw kennis van spelling maar in vraag). Ze vonden elkaar in een kleine platenwinkel, ergens in het reusachtige Australië, waar nu een ander plezier mag vinden in het verkopen van hùn platen. Postcards, een leuk nummer, gewoon omdat ik er even zin in had. U misschien ook?

Beeld: Esben and the Witch - Marching Song

2010-09-11T18:37:00.003+02:00

Vorig jaar gooiden ze reeds hoge ogen met hun debuut-EP, begin volgend jaar zou Esben and the Witch dat wel eens kunnen overdoen met hun debuutalbum. Een eerste single is alvast de wereld ingestuurd en houdt ergens het midden tussen Florence + the Machine, the XX en Fever Ray. Klinkende namen, jazeker, maar of Esben & the Witch daadwerkelijk in dit rijtje thuishoort zal de toekomst moeten uitwijzen. Deze lugubere Marching Song is alvast een stap in de goede richting.

Beeld: Philip Selway - By Some Miracle

2010-09-11T18:20:00.003+02:00

Enkele weken gelden gaven we reeds vier nummers van het debuutalbum van Radioheaddrummer Philip Selway weg. Vandaag doen we daar nog deze prachtige muziekvideo bij. Niets is wat het lijkt.

Beeld: The Black Angels - Telephone

2010-09-09T19:36:00.003+02:00

The Black Angels te gast bij David Letterman. Ze brengen er Telephone, de eerste single van hun nieuwe album, en dat valt blijkbaar erg in de smaak. Let vooral op Paul Shaffer die bíjna niet meer te houden is.

Geluid: Sufjan Stevens - Too Much

2010-09-09T19:05:00.005+02:00

Sufjan Stevens zit er met een nieuw album aan te komen, en dat zullen we geweten hebben. Vond je I Walked (scroll down) al helemaal te gek? Wat dan van deze?

Kings of Leon 29.11 in het sportpaleis

2010-09-08T14:06:00.001+02:00

Kings of Leon komen na hun doortocht op Rock Werchter in 2009 terug naar ons land. Op 29 november zullen ze hun nieuw album voorstellen. Come Around Sundown ligt vanaf 29 oktober in de winkelrekken. Hier is alvast hun videoclip van Radioactive, de eerste single uit de nieuwe plaat.

Stream debuutalbum Broken Glass Heroes

2010-09-08T11:14:00.001+02:00

Nog een goede maand en we staan samen met hen op de affiche van Hindu Nights te leuven. Vandaag kan je alvast naar hun nieuwe album luisteren. Het eerste nummer geven ze alvast gratis weg: Baby Don't Worry The 60's are back, leve the 60's!

Broken Glass Heroes - Grandchildren of the Revolution by Newsroom Roularta

Geluid: The Tallest Man on Earth - Like the Wheel

2010-09-07T21:00:00.004+02:00

Slechts luttele maanden na het uitbrengen van The Wild Hunt toont de Zweed Kristian Matsson (alias The Tallest Man on Earth) zich andermaal van zijn bedrijvigste kant. Begin november verzamelt hij vijf nieuwe nummers op een EP, Sometimes the Blues is Just a Passing Bird genaamd. Een voorsmaakje vind je hieronder.

The Tallest Man on Earth - Like the Wheel

Geluid: Of Montreal - False Priest

2010-09-07T20:30:00.003+02:00

Hmmm, we zijn even van de kaart na het beluisteren van deze False Priest. Het album maakt alvast aanspraak op de meest bevreemdende luisterervaring van 2010. De band, onder leiding van Kevin Barnes, lijkt maar wat te doen en weet daar wonderwel mee weg te komen. Ook al wordt het niveau van Hissing Fauna, Are You The Destroyer wordt (helaas) nergens gehaald, toch is deze jongste Of Montreal zeker het beluisteren waard. Vanaf 14 september in de platenzaak.

Beeld: Belle & Sebastian maken eigen TV show

2010-09-06T18:05:00.001+02:00

Belle & Sebastian brengen binnenkort hun achtste album uit op Rough Trade. Als promotie zullen ze de komende maanden af en toe een video posten op youtube. Hier is alvast deel 1:

Beeld: Land of Talk - Quarry Hymns

2010-09-05T20:05:00.003+02:00

Cloak and Cipher, de opvolger van Some are Lakes, is net uit en daar hoort een eerste video bij. Met bijdragen van ondermeer Patrick Watson en enkele leden van Arcade Fire en Thee Silver Mt. Zion is het nieuwe album van Land of Talk overigens zeker en vast het beluisteren waard.

Aanrader! Gala Drop + Geluid: Panda Bear

2010-09-03T21:03:00.007+02:00

Op Tomboy, de tweede solocd van Panda bear slash Noah Lennox, wordt door muziekliefhebbers gewacht als op de komst van de Messias door de chassidim. Person Pitch, zijn eerste, bezet immers al een plaatsje in het pantheon der modern day masterpieces. Fortuinlijk genoeg wordt de zalige pijn van het verlangen af en toe verlicht door liveversies van nieuwe nummers en door de singles die de beer voorafgaand aan de plaat uitbrengt. Tweede 7” You can count on me wordt jammer maar helaas slechts op 500 kopieën uitgebracht. Tough luck dus voor de echte pandaliefhebbers. De liveversie van B-kant Alsatian Darn wiegt je evengoed in trance.

Panda Bear – Alsatian Darn (live at Pitchfork Festival)

Panda Bears publiek wordt op 11 september op Governors Island opgewarmd door de Portugezen van Gala Drop. Dat hun muziek grote raakvlakken vertoont met die van Panda is op zijn zachtst gezegd een understatement. In hun eveneens door Afrikaanse geluiden beïnvloede psychedelische dub zit echter net een tikkeltje meer energie. Voortdurend brobbelen de vreemdste geluiden op. Zet die luidsprekers af, die koptelefoon op en doe een solodansje!

In volgorde van persoonlijke preferentie:

Gala Drop – Untitled

Gala Drop – Rauze

Gala Drop - Parson

Beeld: Radiohead Live in Praha

2010-09-03T09:51:00.000+02:00

Volledig door fans gefilmd, door Radiohead 'approved', door ons goedgekeurd en bovendien gratis te downloaden: Radiohead Live in Praha!

Aan de hand van de trailer durven wij te zeggen: veelbelovend!

Geluid: witch house

2010-09-02T14:21:00.018+02:00

We zeuren een beetje: witch house is helemaal geen must-hear bandje maar betreft een volledig nieuw genre dat blitzkrieggewijs de blogs verovert. Wie zich ondertussen al over het zoveelste dertien-in-een-dozijn chillwave bandje heeft gezet, kan zich aan witch house wagen. Net als bij chillwave is er geen sprake van een vaste scène. Witch house vormt eerder een verzamelnaam voor artiesten die tegelijkertijd met een gelijkaardig geluid naar buiten komen (en zich af en toe aan intellectuele masturbatie wagen door een van hun compadres te remixen). De naam van het genre is alvast een prima beschrijving voor zowel het geluid als het gevoel dat dit geluid veroorzaakt (bravo, 20jazzfunkgreats). De verwaaide engelenkoren, repetitieve synthesizers en ratelende drums die de meeste witch house kenmerkt, hypnotiseren evenveel als een goede housebeat. De door E geïnduceerde euforie blijft achterwege. Het eerste deel van de naam wijst immer niet op de hocus pocus hobbypraktijken van goedgelovige huisvrouwen maar op de gevoelens van vervreemding, teenangst en weltschmerz die witch house gemakkelijk teweeg brengt. Hey, het zijn moeilijke tijden mensen. Een korte introductie:

Salem

De eerste witch house groep die onze oren verheugde en de enige tot nu toe die een volwaardige LP weet te fabriceren (King Night, uit op 28 september). Frost is zowat de standaard witch house track, King Night voegt zoveel bombast aan hun sound toe dat we er eerlijk gezegd geen blijf meer mee weten. Geniaal of pure quatsch, u beslist.

Salem – Frost

Salem – King Night

///ΔΔΔ\\\

Prijs voor on-google-baarste bandnaam (één van de pet peeves van witch house groepen. Het is natuurlijk ook een manier om ondergronds te blijven) gaat naar ///ΔΔΔ\\\. ///ΔΔΔ\\ laat de typische engelenkoren voor wat ze zijn en produceert een meer dubstepgeoriënteerd geluid. Vrolijk is het toch nog altijd niet.

///ΔΔΔ\\\ – Spit Shine

oOoOO

oOoOO was het zowat het enige geluid dat we nog konden voortbrengen na het horen van deze ruwe diamant. NoSummer4u (Toro y moi en Washed Out) klinkt alsof een bosnimf je door een Siberisch oerwoud gidst. Eveneens een witch house trademark: de nogal sinister ogende promopics.

oOoOO – NoSummer4u

Dream Boat

Laat u niet misleiden door de wel heel begeerlijke afbeelding hiernaast: ook in deze track drijven de synths en de gesampelde vrouwenstemmen af en aan als golven in een woeste zee op een donkere stormnacht. Gelukkig voorkomt de manische drumbeat dat we op drift raken. Wie nog niet genoeg heeft van alle zwartgalligheid (jij daar, Jotie T’Hooft?) kan zich laven aan hun mixtape, as I Lay Dying genaamd.

Dream Boat – Your Beaches

Dream Boat – As I Lay Dying Mix

As I Lay Dying?! Ok, genoeg pessimisme!

Zane Lowe interviewt Josh Homme

2010-09-02T10:46:00.001+02:00

Geluid: The Drums coveren Arcade Fires Used to Wait

2010-08-31T16:02:00.000+02:00

Na de nieuwe video van The Drums hebben we voor jullie hun live cover van Used to Wait. Maar ze hadden het misschien beter bij hun eigen nummers gehouden.

The Drums - Used to Wait (Arcade Fire Cover) by Hypetrak

Aanrader: Summer Camp

2010-08-31T11:33:00.002+02:00

Een echte aanrader is Summer Camp eigenlijk al lang niet meer. Wie de blogosphere zowat volgt heeft dit duo uit Chicago al opgemerkt. Maar sinds enkele dagen is er wel nieuws, Summer Camp brengt namelijk op 6 september hun debuut EP Young uit. Hieronder vind je de tracklist en de video van hun laatste single Round the Moon.

EP uit bij Moshi Moshi op 6 september.

Tracklist:
01 Round the Moon
02 Was It Worth It
03 Veronica Sawyer
04 Why Don't You Stay
05 Ghost Train
06 Jake Ryan

Beeld: The Drums - Down by the water

2010-08-31T10:29:00.002+02:00

Geluid: Sufjan Stevens - I Walked

2010-08-27T22:47:00.005+02:00

Omdat we graag zo volledig mogelijk zijn: Sufjan Stevens geeft nu ook een eerste track van zijn nieuwe cd de vrijheid. I Walked heeft de typische koortjes en de trademark melancholische Sufjanzang maar hobbelt voort over een soort slo-mo R&B ratelbeat waaraan het eventjes wennen is. Na 5 keer luisteren heeft Sufjan je toch weer bij de lurven.

Sufjan Stevens - I Walked

Nieuwe plaat Sufjan Stevens

2010-08-26T21:43:00.005+02:00

Sufjan Stevens surft verder op de buzz die hij met zijn één uur durende en nog steeds fantastische All Delighted People EP creëerde. 12 oktober blijkt onze geluksdag te zijn, want dan laat de man via zijn eigen label Asthmatic Kitty zijn jongste op de wereld los. The Age Of Adz (lees odds) telt 11 songs waarvan er geen enkele op de EP stond. Waarom wij zo absurd enthousiast worden over deze weirdo?

'nough said.

Aanrader! Wise Blood

2010-08-25T23:03:00.006+02:00

In vakantietijd gaan we wel vaker op onze intuïtie af. Wise Blood lokte ons echter niet met een zwoele blik, maar met bijgevoegde gniffellachjes opwekkende foto. Geheel volgens de zeitgeist plaatste Wise Blood (geen idee wie of wat erachter zit) zijn gratis EP op Bandcamp. De muziek klinkt als iets wat oom Tom op zijn katoenvelden met een cassetterecorder in elkaar geflanst zou kunnen hebben. Als hij over een drumcomputer had beschikt. En al eens van hiphop en soul gehoord had. Onze vergelijkingen lopen af en toe mank, we beseffen het. Vraag ons over een maand nog eens naar Wise Blood en de kans is groot dat u een welgemeend ¿qué? als antwoord krijgt, voor de volgende weken veroverde STRT SRNS alvast een plekje in ons kortetermijngeheugen (en dat is al heel wat, verzekeren sommige van onze kennissen ons).

<a href="http://hazemotes.bandcamp.com/album/-">HERE COMES THE SUN by Wise Blood</a>

Geluid: Beach House - White Moon

2010-08-25T20:22:00.004+02:00

Speciaal voor iTunes nemen Victoria Legrand en Alex Scally van Beach House enkele van hun jongste nummers onder handen. Op zich niet zo heel bijzonder. Wat ons vooral gunstig stemt is dat het duo uit Baltimore ook een nieuw nummer op ons loslaat. Het is alvast heerlijk wegdromen bij deze White Moon.

Beach House - White Moon (Itunes Session) by subpop

Aanrader! Soft Cat

2010-08-25T11:52:00.003+02:00

Neil Szangiri is de naam, Soft Cat zijn alter ego. Zijn nummers schrijft hij in zogenaamde wild spaces, verwilderde, maar levensvatbare groene plekken in een stedelijke omgeving. Wildspace is dan ook de logische titel van zijn debuut. Acht nummers om een stuk van de nacht mee door te komen, als gezelschap tijdens een zonsondergang of om mee te nemen tijdens middellange verplaatsingen. De plaat ligt vanaf de herfst op u te wachten.

De waterverf van de clip past perfect bij het nummer. Mijn oren passen er ook bij.

Ter promotie van de plaat, ook een mp3!

Soft Cat - Dark When It Should Be Violet Hour

Beeld: of Montreal - Coquet Coquette

2010-08-25T11:27:00.001+02:00

of Montreal (let op de typografie), de veelkleurige neo-psych/baroque-pop bende onder leiding van Kevin Barnes, brengt op 14 september z'n tiende album False Priest uit. Wij hebben de video bij de eerste single. Primitiviteit is het nieuwe postmodernisme.

Hoe JWR Pukkelpop overleefde

2010-08-24T22:47:00.012+02:00

Een kortetermijngeheugen als een zeef. Het ligt aan drie dagen Pukkelpoppen of het ligt aan mijn lichaamsbouw. Misschien moet ik aanvaarden dat het enkel de bands zijn die ik nu voor de vuist weg kan opnoemen, die mij het meest imponeerden. Of zou mijn geheugen vooral het complete plaatje opgeslagen hebben? De specifieke geur, de opvallende temperatuur, de zeer onnozel verklede mensen en het uitermate aangename gezelschap? Is het omdat ik mijn t-shirt uitdeed tijdens het concert van Caribou (de hitte in de Chateau was de oorzaak, geen misplaatste trots op mijn kathedraal) dat deze naam als eerste in mijn hoofd opduikt? Of gewoon omdat deze heren uitstekend stonden te wezen?

Pukkelpop. Jawadde.

Mijn lijf bewoog tijdens Caribou zoals alleen mijn lijf dat kan. Heerlijke ritmes. Maar ook de weldadige elektronische vondsten die Daniel Victor Snaith uit zijn laptop sommeerde, deden mij uit mijn voegen barsten. Zweterig, zwevend en uiteindelijk ook to the point. De overvolle tent knikte instemmig en danste uitbundig. Zoals het hoort op een zaterdagnamiddag omstreeks 16h. Halt! Het mannetje in mijn hoofd roept plots ook heel hard "Yeasayer!". Mijn voeten reageren op deze gedachte door opnieuw gloeiend heet te worden. Daar zullen mijn danspasjes tijdens deze niet te omschrijven, maar overheerlijke invloedensoep wel voor iets tussenzitten. Het toppunt van deze editie? Helemaal. Ik moet mijn collega BB overschot van gelijk geven. Als iemand het tegendeel durft te beweren ("Blink 182 was gelijk wel mega-zot kerel"), zullen mijn banbliksems moeilijk te ontwijken zijn! U weze gewaarschuwd! Over Foals wil ik ook graag iets kwijt. In het Humoboekje dat uitgedeeld werd door hysterisch enthousiaste promogirls en boys (niet dus) stond iets geschreven over "postpunk" en "zeven stappen voorwaarts". Humo zal wellicht wel weten waarover ze schrijven. (Ik durf dat zelf nog niet zo stellig te beweren). Ik onthou dat het publiek het zeer moeilijk had om de ingenieuze ritmes correct mee te klappen. Mijn lichaam onthoudt ook dat ik helemaal loos ben gegaan op Two Steps, Twice. Een memorabel concert dus. The National krijgt de eer om de titel van grootste teleurstelling te mogen voeren. Aan de heren zelf lag het echter niet. Qua overgave kunnen ze nog veel muzikanten in spe iets bijbrengen. De schuld ligt volkomen bij de geluidstechnici. Waar ik stond (tweede vak) hoorde je louter diepe bassen. Soms geen zang, af en toe een blazer, uitzonderlijk een gitaar. Doodzonde. Gelukkig krijgen we in november een tweede kans. Het was een harde manier om te leren waar je moest staan om ten volle van de wervelstorm van Queens of the Stone Age te kunnen genieten. Vanaf nu mogen ze van mijn part elke orkaan Josh dopen. Achter de bomenrij was trouwens de plaats, dames en heren. Er daalden misschien geen zweetdruppels van Josh over mij heen, ik kon tenminste de nummers van mekaar onderscheiden. C-C-C-C-C-Cocaine! Gaan, zonder omkijken. De gorilla in mij kwam los. Ja, er zit blijkbaar een gorilla in mij. Wacht maar tot het exemplaar dat zich in uw diepste krochten verschuilt van zich laat horen. Hopen dat Josh dan ook in de buurt is. De namen komen vlot aan gewaaid nu. Tame Impala bijvoorbeeld. Losten deze jonkies eventjes mijn verwachtingen in. De Australiërs naast mij kwamen gek toen hun beloftevolle landgenoten Half Full Glass of Wine inzetten. De heren scoorden blijkbaar al een hit in hun thuisland. Ik genoot ten volle. Who needs drugs if you have Tame Impala? Of Band of Horses? Wat kan die Ben Bridwell heerlijk zingen! Iemand naast mij noemde het "simpele muziek". Ik vermoed dat die man nog nooit een nummer als Funeral heeft neergepend. Heerlijke projecties ook. Chokri mag ze nu al vastleggen voor een volgende passage. En hij mag ook nu al naar Beach House telefoneren. De stem! Het tegenlicht! De nummers! Het headbangen! De drumcomputer en de drummer! Het gitaar spelen al zittende! De cover van Firestarter tijdens de soundcheck! Wij zijn openlijk verliefd. Platonisch dat wel, maar niettemin, verliefd. Oh ja, weet je wie ik wil adopteren? Kristian Matsson ofte The Tallest Man on Earth. Qua "Me and my guitar" moment mag Tom Dice een stalagtiet zuigen aan deze Zweed. Zowel Mattson als ondergetekende was overdonderd door de opkomst (ik zag hem vorig jaar in Trix voor minder dan 100 mensen), maar hij was niettemin uitstekend bij stem en gitaar. Ik zong voorzichtig mee. Mocht het aan mij liggen, hij mag stante pede Juan Carlos vervangen als gekroond hoofd.

Tot slot, weet iemand of je nu al tickets voor Pukkelpop 2011 kan reserveren?

Geluid: Sufjan Stevens – All Delighted People EP

2010-08-24T21:52:00.002+02:00

We dachten dat onze oren verzadigd waren na zoveel muzikale bliss op Pukkelpop. Niemand minder dan de fantastische Sufjan Stevens bracht ons op andere gedachten. De grondlegger van de new weird folk (zie ook Coco Rosie en St.Vincent) speelde al ongeveer drie jaren verstoppertje met de muziekpers. Zijn 50-states-project (waarvoor hij over elke staat in Amerika een plaat poogde te maken) leek na 2 schitterende cd’s (Michigan en Come on feel the Illinoise) opgeborgen en zijn laatste wapenfeit (een conceptplaat over de controversiële Brooklyn-Queensland Expressway met bijhorende beelden) dateerde al uit 2007. Hoe donker het ook klinkt, we hadden Sufjan Stevens al opgegeven.

Tot vorige week, toen hij uit het niets een EP in cyberspace dropte. De 8 songs tellende EP bevat alle typische Sufjantoetsen: breed georkestreerde nummers, repetitieve achtergrondkoren en de heerlijke melancholische teksten van meneer Stevens. All Delighted People valt gratis te beluisteren maar, geef toe, bijna een uur muziek voor 5 dollar (of 3,94 euro, zo wist onze persoonlijk bankbediende), daar kunde toch nie voor sukkelen.

Sufjan Stevens – All Delighted People EP

Pukkelpop: een nabeschouwing door BB

2010-08-24T19:07:00.009+02:00

Al drie dagen lang plooien we onze gebedsmatjes open richting Kiewit, Hasselt. Chokri Mahassine is namelijk onze nieuwe god: 65.000 mensen gedurende drie snikhete dagen dolgelukkig maken door ze het beste uit de mainstream en alternatieve muziek voor te schotelen, het kan enkel een mirakel zijn. Omdat u hoogstwaarschijnlijk alle concertreviews op de webstek van de Morgen, de Standaard, Indiestyle, Musiczine… al doorploegd heeft, toch nog eens onze hoogtepunten.

5. Tame Impala

Deze langharige Australiërs konden gerust voor de reïncarnaties van Jefferson Airplane en The Grateful Dead doorgaan, zo hard galmden de gitaren en de vocals. De vele psychedelische jams deden ons zelf even twijfelen aan de kwaliteit van de pint in onze handen. Hoogtepunten binnen dit hoogtepunt: single Solitude Is Bliss en Blue Boy/ Marlena Shaw cover Remember Me. Even leken we teruggekatapulteerd naar de Summer of Love. Zo enthousiast waren we over Tame Impala dat we gisteren tot onze teleurstelling ontdekten dat hun plaat pas op 6 september in België uitgebracht wordt. Ziezo, dat weet u nu ook.

4. The Tallest Man On Earth

De Chateau was tijdens Pukkelpop de heetste plaats op de weide. Letterlijk en figuurlijk want le Chateau vormde het decor voor enkele van de (door ons alleszins) meest gesmaakte concerten terwijl het er zo warm was dat je nauwelijks een stap kon zetten zonder dat het zweet over je voorhoofd parelde. De kleine tent zorgde ook voor andere frustraties: zo hebben we het fantastische Caribou moeten missen door een massale toestroom van hipsters en muziekconnaisseurs. Het concert van The Tallest Man On Earth konden we dankzij een 200 meter sprint na het concert van Hot Chip in de dancehall gelukkig wel bijwonen (we hadden anders niet kunnen instaan voor de zonder twijfel angstaanjagende gevolgen). Doorweekt van het zweet, doodmoe (I have not slept in three days, too nervous) en knappende gitaarsnaren sterkten Kristian Mattson alleen maar in het uitdrijven van zijn demonen. 4 akoestische gitaren (de meeste ontstemd door de hitte) en zijn prachtige stem, meer was er niet nodig om de afgeladen volle tent mee te laten zingen met Love Is All en King Of Spain.

3. Beach House

Vrijdagavond bracht de nacht niet alleen zeer welgekomen koelte maar ook, en vooral, het dromerige Beach House. Drie albums ver zit het duo uit Baltimore al, vrijdagavond bestond de set voor 80% uit nummers van hun meesterwerk en zonder twijfel plaat van het jaar Teen Dream. In de boiler room liet Diplo de billen trillen en de Shelter kreunde onder het gitaargeweld van Gallows maar wij wouden nergens anders zijn dan in de Club, knus gewikkeld in de stem van Victoria Legrand als een baby in de schoot van zijn moeder. Zelf de tipsy Engelse die achter ons alle teksten meekweelde en de vrolijke gallop die we na Beach House inzetten om toch nog een stukje van de set van beatgoochelaar Four Tet mee te pikken konden ons geluk niet verbrijzelen.

2. Flying Lotus/ Nosaj Thing

Beiden geworteld in de hiphopcultuur, beiden op zaterdag uitstekend in de snikhete Chateau. Nosaj Thing puurde een cleane set uit zijn samplemachine (hoogtepunt: het met dieper dan diepe bassen gezegende Coat Of Arms), maar had helaas de malchance om geprogrammeerd te worden op een uur waarop alle fuifbeesten nog in hun tent liggen te ronken.

Flying Lotus opende met een bas die ons hoofd bijna van onze romp deed trillen. De geluidstechnicus of meneer Steven Ellison himself redde onze oren van levenslange tinnitus en de één uur durende set bruiste verder in een mix van rare hiphopbeats, dubstepbassen, ambient en breakcoreratels (en dan vergeten we waarschijnlijk nog een genre of tien). De Chateau bleef voor driekwart gevuld (een of andere groepje op de Main Stage was waarschijnlijk de schuldige); zelden hebben we echter een tent zo uit zijn dak zien gaan.

1. Yeasayer

Van Flying Lotus op kruissnelheid naar de Club voor Yeasayer (bij ons laatste voor-wie-’t eerst-tot-het-einde-van-de-straat-wedstrijdje wonnen we zelfs van Usain Bolt, zo fit zijn we dankzij Pukkelpop). Voor het concert werd het al duidelijk: dit moest en zou een feest worden. Het publiek begroette Yeasayer met gejuich, eerste piek Madder Red werd massaal meege-woehoehoe-d en het triumviraat O.N.E, Mondegreen en Ambling Alp zette de tent in de hens. Het oorverdovende applaus en dito gestamp op de houten Clubvloer deed Yeasayer nog terugkeren voor het allereerste bisnummer van hun tour. Het relatief rustige Red Cave (de afsluiter van hun eerste album)leek enkel bedoeld om te voorkomen dat het publiek eigenhandig de Club afbrak.

Eervolle vermeldingen:

The National: zanger Matt Berninger was zijn getormenteerde zelf en de band speelde foutloos maar had dit echt op de Main Stage in de blakende zon voor een publiek dat The National enkel kent van Bloodbuzz Ohio gehoeven? Retorische vraag, mensen, retorische vraag.

Darwin Deez: Zelden zo een verzameling weirdos op een podium gespot, zelden zo’n vrolijk concert gezien. De ingestudeerde dansjes tussen elk nummer kwamen tijdens 2manydj’s goed van pas. Sympathieke kerel, die Darwin Deez.

Blood Red Shoes: Opzwepende rock van de bovenste plank. Wij hadden zangeres/gitariste en fulltime schoonheid Laura-Mary Carter toch liever wat dichter bij ons gezien. Of Blood Red Shoes in een kleinere tent.

Eels: Mr. E houdt van vogels, het publiek houdt van vogels, het publiek hield van E. De drummer zorgde voor het meest hilarische concertmoment van Pukkelpop (Knuckles, Baby!) maar ergens hadden wij het gevoel dat Eels beter kon.

Local Natives: De cover van Warning Signs van Talking Heads was een schot in de roos, Sun Hands even warm gebracht als de zon buiten de Club en Airplanes deed ons wegdromen. Waarom Local Natives hier niet boven staat? Teveel keuze, teveel keuze!

Cymbals Eat Guitars: Welgekomen wekker op de derde dag van Pukkelpop. Waren verbaasd dat er zoveel mensen speciaal voor hen uit hun nest waren gekropen.

Verrassingen:

Matt & Kim: Matt deed de tent los gehen met zijn covers van synthesizerhitjes; de prijs van vrolijkste (botoxgrijns?) drumster gaat naar Kim. Dik in orde, quoi.

Stornoway: Pastorale folkgroep die een knusse afwisseling vormde met alle bonkende beats en scheurende gitaren buiten de Chateau.

Miike Snow: Wij die dachten dat Miike Snow een producer-dj was hadden het duidelijk bij het verkeerde eind. De gemaskerde zweden lieten de Club en onmiddellijke omgeving meedeinen als the animals they still are.

Teleurstellingen:

The Drums: Ons vermoeden werd na het zien van het PP-report op Canvas alleen maar bevestigd: zanger Jonathan Pierce is geen talent.

Avi Buffalo: Ok: What’s it in for blijft een wereldnummer en we hebben hun cd nog niet eens gehoord. Maar zanglijnen verneuken, gitaarsolo’s die halverwege verdwalen, twee bandleden die het soort enthousiasme uitstralen dat je normaal alleen op begrafenissen vindt en je concert onderbreken om tijdens je nummers door de setlist te bespreken, het oogt allemaal weinig professioneel. Laat staan opwindend. Op een festival waar tegelijkertijd ook The Black Box Revelation en Magnetic Man spelen leek Avi Buffalo nogal een waste of time.

We beginnen nu met het plannen van onze volgende bedevaart naar het Limburgse muziekmekka.

Geluid: eerste solo single Carl Barât: Run With The Boys

2010-08-24T16:15:00.000+02:00

Geluid: Philip Selway

2010-08-23T17:45:00.003+02:00

Schoon volk op het solodebuut van Philip Selway, de drummer van Radiohead. Op Familial krijgen we onder andere Lisa Germano, Sebastian Steinberg (ex-Soul Coughing), Glenn Kotche en Patrick Sansone (beiden Wilco) te horen. Zelf laat Selway het drumstel voor wat het is en neemt onder andere de zanglijnen en enkele gitaarpartijen voor zijn rekening. Een voorsmaakje van het album dat op 30 augustus in de winkelrekken ligt vind je hieronder!

Philip Selway - Familial (Album Sampler) by Bella Union

De Pukkeltop van WB

2010-08-21T23:31:00.008+02:00

Het drinkgelag op Pukkelpop, dat was mijn redding: Als boozeverschaffer aka Pukkelpop crewmember kreeg ik toch nog toegang tot het festival, en tussen het verfrissen van jullie droge mondjes door, kon ik ook wel eens een concert meepikken. Backstage bleek het maar een trieste 25ste verjaardag te zijn, frontstage ging het vieren gewoon door. Hier is mijn T19/F20 top vijf (zaterdag zat er voor mij helaas niet in).

/Kelis staat voor mij op 5, eigenlijk puur toevallig. Helemaal front row stond ik, klaar om I Blame Coco met een warm applaus te ontvangen- waarschijnlijk was ik de enige die niets van haar cancelling gehoord had. Daar stond ik dan, Kelis toejuichend, geen weg meer uit de massa te vinden. En maar goed ook: niet de eerste naam op de affiche waar ik naar zou toehappen, maar wàt een stem! Ook al kon je haar witte onderbroek onder haar jurkje door zien piepen tijdens haar maffe danspassen, ze kreeg de hele zaal aan het dansen en hielp me toch even de rouw om I Blame Coco uit te stellen.

Op 4 plaats ik Blood Red Shoes, omdat het na uren zwoegen voor de feesters van Boiler en Dance Hall (waar de muziek na enkele shifts al snel gewoon een ruis door je hoofd wordt), een verademing is eens wat anders te horen. Iets goed. Iets geweldig. Hoewel ik ze een jaar geleden in de Club heel wat beter vond, kon dit duo uit Brighton me nu ook weer omverblazen.

Naar The XX live was ik al een tijdje benieuwd. Deze Londense band bracht kwaliteit: een strakke, perfecte set. Ze krijgen deze 3de plaats omdat ze mijn hoge verwachtingen invulden. Hun rustige nummers waren op dat late uur echter geen opkikkers, eerder een slaapwel.

Als je kan kiezen tussen voor de Mainstage, door een bende veertienjarigen omsingeld, naar The Kooks staren (ik was teleurgesteld bij het zien van hun geforceerde commerciële indie-look) en Black Rebel Motorcycle Club (rasechte rockers), dan vertel ik maar al te graag hoe ik uitgeput, mijn benen rustend in het dorre gras, me zat te vergapen aan mijn nummer 2: BRMC. De sfeer die zij teweegbrengen is gewoon magisch. En die magie heeft Michael Been, vader van bassist Robert Been, gelukkig nog een laatste keer mogen meemaken. Jammer van de tragedie achteraf.

Een welverdiende 1ste plaats gaat naar Mumford and Sons die de Marquee in lichterlaaie zetten. Het ene moment zag ik ze nog rustig met contrabas en trompetten naast de tent staan, het andere zie ik ze on stage barsten van energie. En daar valt niet over te klagen. Blijkbaar denkt heel België daar zo over: hun concert in het Koninklijk Circus op 30 september is reeds uitverkocht. Wat ben ik blij dat ik ze gisteren dan toch heb kunnen bewonderen!

Terwijl velen van jullie nog ten volle aan het genieten zijn van het festival, rouw ik om deze verloren zaterdag (Queens of the Stone Age!)- Deze 25ste editie was geen uitblinker, maar zeker wel de moeite waard: een jaar zonder Pukkelpop is een jaar niet geleefd.

Beeld: Ellie Goulding - Starry Eyed

2010-08-21T09:53:00.003+02:00

Iedereen weet het ondertussen, dit weekend is misschien wel het beste muzikale weekend van de hele zomer met Pukkelpop. Zelf moet ik het missen door de herexamens en bekijk als troost zowat alle filmpjes online. Omdat deze er zo bovenuit stak wil ik het jullie niet onthouden. Luister, kijk en geniet van deze schitterende Stubru sessie van de übersympathieke Ellie Goulding.

Beeld: Anthony and The Johnsons - Thank You For Your Love

2010-08-21T08:31:00.003+02:00

NME's top 50 nieuwe bands van 2010 (tot nu toe)

2010-08-19T10:16:00.001+02:00

We zijn ongeveer halfweg 2010, genoeg reden blijkbaar voor NME om een tussentijdse balans op te maken van de tot nog toe beste nieuwe bands. Al zijn sommigen al lang niet meer nieuw te noemen zoals bv The Drums. Lijstjes, saai zou je zeggen. Daar ben ik het volkomen mee eens mocht het niet zijn dat NME ook de moeite gedaan heeft om al deze bands te verzamelen in één lange soundcloud afspeellijst. U hoeft dus niet elke band gaan opzoeken op myspace. Luister hieronder zelf en doe misschien toch nog een ontdekking. Zo wordt de pijn voor de pukkelpop thuisblijvers iets zachter.

50 Best New Bands Of 2010 by Tim Chester NME

De volledige lijst:

50 Everything Everything
49 Kindness
48 Clare Maguire
47 Funeral Party
46 Active Child
45 Magic Kids
44 Warpaint
43 Gayngs
42 Glasser
41 Avi Buffalo
40 Kisses
39 Wild Nothing
38 Delphic
37 Mona
36 Chapel Club
35 Frankie & The Heartstrings
34 Trash Talk
33 Perfume Genius
32 Veronica Falls
31 Jay Electronica
30 Wilder
29 MNDR
28 jj
27 Flats
26 Freelance Whales
25 James Blake
24 Pure Ecstasy
23 Foster The People
22 Cerebral Ballzy
21 DOM
20 Katy B
19 Mount Kimbie
18 Diamond Rings
17 The Middle East
16 Cults
15 Summer Camp
14 Hurts
13 Giggs
12 Zola Jesus
11 Egyptian Hip Hop
10 Grouplove
09 Yuck
08 Magnetic Man
07 Darwin Deez
06 Marina & The Diamonds
05 The Smith Westerns
04 Sleigh Bells
03 Wu Lyf
02 The Drums
01 Best Coast

Beeld: Ra Ra Riot - Boy

2010-08-18T13:52:00.000+02:00

Beeld bij Boy, de springerige eerste single uit The Orchard, het derde album van de Amerikaanse indierockers.

Ra Ra Riot - New Music - More Music Videos

Geluid: The National - You Were A Kindness

2010-08-18T12:29:00.005+02:00

Pukkelpop moet zowat de leukste driedaagse van het hele jaar zijn. Behalve voor wie géén ticket kon bemachtigen. We duwen het mes nog wat dieper in de wonde en maken met deze nieuwe van The National, You Were A Kindness, uw afwezigheid net dat tikkeltje ondraaglijker. Onze oprechte excuses heeft u alvast.

The National - You Were A Kindness

Geluid: Wild Nothing - Golden Haze

2010-08-18T00:02:00.004+02:00

Jack Tatum is een drukbezet man. Zijn debuutalbum Gemini wordt alom geprezen (maar is jammer genoeg nog niet uit in België), dezer dagen speelt hij in heel Europa voor uitverkochte zalen, eergisteren reed hij 13 uur van Kopenhagen naar Gent om een middernachtelijk concert te spelen voor een doornat en select groepje in het gezellig café Video en vandaag brengt zijn label Captured Tracks de titeltrack van zijn nieuwe EP uit.

Golden Haze draagt duidelijk de stempel van de Wild Nothing frontman: Zomerse ingetogen gitaren ondersteunen teksten die geplukt lijken uit onze tienerdromen. "Een volwassen The Pains Of Being Pure At Heart," zoals Pitchfork het al zo treffend schreef. Golden Haze heeft misschien niet de golden touch die van Summer Holiday en Live In Dreams (beiden op Gemini) onmiddellijke oorwurmen maakt, toch is de track nog steeds perfect om de rainy day blues te verdrijven.

Wild Nothing - Golden Haze

De Pukkeltop van BB

2010-08-17T22:44:00.011+02:00

JWR lijstte hieronder (met uitzondering van het geweldige Tame Impala) al de grote indie kanonnen van Pukkelpop 2010 op. U vindt de schrijver van dit stukje hoogstwaarschijnlijk ook bij elk van die concerten op de eerste rij maar omdat herhaling enkel handig is bij het blokken (oei, zout in de wonde van alle studenten met 2de zit, excuses), hieronder BBs lijstje. Of hoe alternatief te zijn op een alternatief muziekfestival.

1. Cymbals Eat Guitars (zaterdag, 11:15-11:50, Club)

Innovatieve postrock waarmee al eens duchtig kan meegeschreeuwd worden. Voor wie vrijdag met de kippen op stok gaat of niets heeft tegen een frisse ochtendbries. The lucky few dus. 1, 2, 3 And The Hazy Seaaaaa.

2. Flying Lotus (zaterdag, 21:20-22:20, Chateau)

De achterneef van the late, the great John Coltrane maakt knisperende elektrotracks met een forse dubstepinjectie. Zijn derde album Cosmogramma eindigt naar alle waarschijnlijkheid hoog in elk eindejaarslijstje. We hebben u niet beloofd dat zijn set zo futuristisch of zo rustig zal zijn als bijgevoegde clip.

3. The Tallest Man On Earth (vrijdag, 20:45-21:35, Chateau)

Een stem zo ruw als die van Dylan en een gitaar in zijn getalenteerde handen. Meer heeft de zweed Kristian Mattson (verre van The Talles Man On Earth, maar dat had u wel al door) niet nodig om de Chateau in vuur en vlam en te zetten. King of Spain wordt met zijn nonsensicale tekst vast en zeker een hoogtepunt. I'm a native of the Nord Pole and I can mess up any kid.
Damn right.

4. Holy Fuck (vrijdag, 00:40-1:40, Chateau)

Elektronische postrock van de alleropwindendste soort. Live zijn Holy Fuck een fucking bom. Bloody Beetroots blazen terzelfdertijd de Main Stage plat, maar u en ik weten waar het echte feestje zich zal bevinden.

5. Girls (donderdag, 19:10-20:00, Chateau)

De jaren '60, het waren muzikaal gezien gouden tijden. Niets mis mee om er dus af en toe eens naar terug te grijpen. Girls eerste single Hellhole Ratrace deed bloggers bijna ontploffen van enthousiasme. Ondergetekende werd verliefd op Laura.

De Pukkeltop van JWR

2010-08-17T15:00:00.009+02:00

Pukkelpop bestaat 25 jaar en dat wordt gevierd met een onnavolgbare affiche. JWR kiest nu al de vijf hoogtepunten, da's kunnen!

The National (zaterdag, 19:25-20:25, Main Stage)

In 2008 nog ontiegelijk vroeg in de Marquee, dit jaar helemaal terecht op de grote Main Stage. Hopelijk mogen ze van de organisatie ditmaal wél traditionele afsluiter About Today tot het gaatje afwerken. Eindelijk erkenning dus. Ja, kleine jongens worden ooit groot. Toch had ik ze stiekem liever als afsluiter in de Club gezien.

Voor de andere vier, hier klikken!

Yeasayer (zaterdag, 22:30-23:30, Club)

Bevuilen de Club als laatste. Beetje ongelukkig, want overlappend met Jónsi, maar ik kies toch voor deze vestimentaire eigenaardigheden. In Trix begin dit jaar was er maar tijd voor één nummer uit hun fantastisch debuut, ik hoop zaterdag op meer van dattum! U vindt mij niettemin terug op de eerste rij. De Ijslandse elf bekijk ik wel een andere keer.

Tame Impala (donderdag, 14:20-15:00, Club)

Verse Australische kangoeroefilets die vrank en vrij hun ding doen. Alles en toch weer weinig. Waaierend en toch strak. Nostalgisch en toch vooruitstrevend. Irritant en toch aangenaam. Het t-shirt is al besteld.

Avi Buffalo (vrijdag, 16:40-17:20, Club)

Hoewel James Mercer een dag later als Broken Bells de Marquee komt verblijden, denk ik toch het dichtst bij The Shins te komen via onze Tip voor 2010. Single What's in it for? kan onderhand iedereen meefluiten, de rest van het album is minstens even hard de moeite waard.

Beach House (vrijdag, 22:20-23:10, Club)

Sint-Pieter wacht al een halfjaar op de komst van het duo uit Baltimore, zo hard werden ze dit jaar de hemel in geprezen door de verzamelde muziekpers. Ook wij van Dilly Blog bekennen schuld, Teen Dream was lange tijd de enige plaat waar we nog naar konden luisteren. Geen excuses.

Washed Out (geannuleerd!)

Als u mij nu wil excuseren, ik ga eerst een zomers potje rouwen.

Beeld: Yeasayer - Madder Red

2010-08-17T11:01:00.002+02:00

Geluid: Anthony and the Johnsons - Thank You For Your Love

2010-08-16T22:33:00.005+02:00

Het stemgeluid van Anthony Hegarty van Anthony and The johnsons is er één uit de duizenden. Hij doet opnieuw waar hij goed in is: een ballade, iemand?

Anthony and the Johnsons - Thank You For Your Love

Beeld: The Vaselines - Sex With An X

2010-08-16T22:14:00.004+02:00

Wie zegt dat pastoren en nonnetjes geen leuk leventje leiden en dat het woord amusement niet in de bijbel staat? Laat het maar over aan The Vaselines om jou op het rechte pad te krijgen. Ze zijn terug, geven toe aan alle verleidingen en God zag dat het goed was.

Beeld: Grinderman - Heathen Child

2010-08-16T21:46:00.003+02:00

De wel heel erg passende clip voor de single Heathen Child. Eindelijk heeft de man met ver uitpuilende ogen zich nog eens nuttig kunnen maken.
Vind jij ook dat er te weinig letterlijke tekstuitbeeldingen, dikke boeddha's, of wilde x-ray vikings in beeld worden gebracht? Of vind je jouw badwater altijd een beetje vies als je in bad zit? Grinderman brengt daar snel verandering in.

Grinderman - "Heathen Child"
. -

Fotoreportage: Vrijdag 13 augustus Feest in het Park

2010-08-15T18:40:00.001+02:00

Fotoreportage vrijdag 13 augustus Feest in het Park met oa: De jeugd van tegenwoordig, Orbital en Maxim Lany.
Met dank aan Maxim Solomaniuck.

Beeld: Arcade Fire - Ready to Start / Month of May

2010-08-13T11:16:00.002+02:00

De Canadezen te gast bij professionele grapjas Jon Stewart. Yezzir.

The Daily Show With Jon Stewart

Mon - Thurs 11p / 10c

Arcade Fire - Ready to Start

www.thedailyshow.com

Daily Show Full Episodes

Political Humor

Tea Party

The Daily Show With Jon Stewart

Mon - Thurs 11p / 10c

Exclusive - Arcade Fire - Month of May

www.thedailyshow.com

Daily Show Full Episodes

Political Humor

Tea Party

Beeld: Foals - Spanish Sahara (2)

2010-08-12T17:22:00.000+02:00

Nu met extra strijkers! Van het London Contemporary Orchestra dan nog!

Geluid: No Age - Glitter

2010-08-11T22:29:00.002+02:00

Elke nieuwe najaarsreleasedatum stemt ons nog een tikkeltje vreugdevoller (we hebben zo langzaamaan onze limiet bereikt). Deze maal valt de eer noisewizards No Age te beurt. Het bigger than life label Sub Pop! maakt op 28 september hun nieuwste worp, Everything In Between, wereldkundig. Zoals het dezer dagen van de gewoonte is, gaat aan de nieuwe lp een gratis te downloaden single vooraf. Glitter is het soort door distortion geïnfecteerde deuntje dat we van het duo gewoon zijn. De door de schreeuwende gitaren manoevrerende lyrics (I don’t feel nothing unless it’s broke) klinken heerlijk zwartgallig. But hey, every artist needs a tragedy, right? Wink, Wink.

No Age - Glitter

Trap gerust in de Festival! Fi:hP 14: Afsluiter

2010-08-11T20:49:00.003+02:00

Laten we het hoe en wat op ons teergeliefde festival nog eens bondig bespreken.
Vrijdag beginnen we eraan met Stijn, die speelt van 18u40 tot 19u20. Daarna houdt de elektro nog niet op, maar maken we ons klaar voor iets meer M.I.A.-gehalte met Lucy Love. En hoera, met Peaches kunnen we enkel alleen nóg een stapje verder gaan. Onze arme dame heeft zich wel lelijk bezeerd met een valpartij en zal optreden in een rolstoel. Geen probleem, als ze haar kleren tussen 20u en 21u maar uitdoet! Hoe vettiger, hoe prettiger en haar behoorlijk seksueel getinte teksten zullen enkel een voorproefje zijn voor De Jeugd van Tegenwoordig, die de tent en omgeving bijzonder onveilig zullen maken. Er is echter veel kans dat ik een hoop van dit fraais mis, want de Dilly Boys zullen óók van de partij zijn! Spoed u dus allen naar de Joe Piler-bar, schiet me te hulp om de irritante cowgirls van hun troon te stoten en help mij aan de macht. Ik beloof dat ik zal dansen op een manier die dit alles meer dan waard maakt!

Zaterdag gaan we met een hopelijk slechts lichte kater verwoed door. Van 17u10 tot 18u is het al zo ver, met The Heavy, een lekker opwarmertje. Van 18u tot 19u gaan we door met The Van Jets – hoewel ik ze al twee maal zag deze zomer en menig keer voorheen, weet ik nu al dat het een waar feest zal blijken. Let vooral op de pauze tijdens Electric Soldiers. Hun freeze houdt ongeveer anderhalve minuut aan! Vernieuwend, dat valt te betwijfelen, maar fantastisch blijven ze hoe dan ook. Dan mag u aan het zuipen beginnen, want om 20u40 staan we weer paraat voor Disko Drunkards! Om zich daarna naar Just Jack te reppen – beperk de wiet een beetje, lieve schatten, de man is net afgekickt en zo hoef ik ook niet in uw smerige damp te staan. Dan wordt er nog even een blik geworpen op Bordinski, maar sta paraat om rond 23u naar Danger vertrekken. Daar zal u een zwaar dilemma te wachten staan: op welke muziek zullen we ons het meeste kunnen smijten; Vive la Fête of het goeie ouwe gevaar? Eén ding is zeker: u krijgt daarna slechts een half uur om uit te rusten, want daarna verwacht ik dat u alles geeft bij Fischerspooner. Geloof mij, ik zal u erin bijstaan. Daarna kunnen we gerust nog een uurtje uitbollen bij The Glimmers, die we eerder die dag al eens in volle glorie zullen aanschouwd hebben. Voor de durvers is daarna nog even Ida Engberg, maar ik wacht u tegen een uur of vijf vol verlangen in het verderzetten van feest op, aan de camping.

Als u mijn tempo aankunt en zondag nog iet of wat leeft, zijn we om 14u30 al van de partij om Creature with the Atom Brain te zien. Wees gerust, ik zal het u niet kwalijk nemen als u vindt dat deze muziek zich uitleent om even op uw gat te zitten. Het feestje komt pas terug op gang om 17u20, bij de Mad Caddies. Skanken maar! Het moment van nostalgie en vervroegd festivalgemis komt er om 19u10, bij Absynthe Minded. Daarna komt er nog even een laatste kans tot volledige overgave, en dat bij Sub Focus en MC ID, om 22u30. Hoewel ik er niet van hou, zijn ze wel de afsluiter, dus horen we massaal toe te stromen bij Admiral Freebee.

Tot straks! U hebt geen idee hoe geweldig de volgende dagen worden.
PS vergeet niet eens een kijkje te gaan nemen in de schitterende Igloo tent. Vorig jaar op Glastonbury, dit jaar op Feest In Het Park!

Beeld: M.I.A. - XXXO

2010-08-11T18:00:00.000+02:00

Trap gerust in de Festival! Fi:hP 13

2010-08-10T19:31:00.002+02:00

Danger is opnieuw een Fransman, zo één van de soort dat we graag hebben. U weet wel, onze geliefde videospelgeluidjes komen weer bovendrijven. Ook haalt hij al graag eens de mosterd uit soundtracks van films uit de jaren ’80. Inderdaad, u kan uw muze niet ver genoeg gaan zoeken!

Een bezoekje aan zijn Myspace is zeker de moeite waard – grafisch kan deze artiest ook zijn mannetje staan. Hij promoot zijn muziek als een gemaskerd tekenfiguurtje, we hebben dus klaarblijkend niet met de zoveelste narcist te maken.

De vreemde titels van zijn nummers, die u vast ook aan de tijd doen denken, zijn wel degelijk met een bedoeling gekozen. De muziek zou het gevoel moeten teweegbrengen dat het bepaalde tijdstip met zich meebrengt. Wat een filosofie voor iets wat ik enkel beschouw als vette electro! U bent fan? Download dan ook dringend wat Kavinsky!

Dit is 11H30 en jawel – de stem die u zal aanhoren is van Danger himself.

Geluid: nieuwe single Goose!

2010-08-10T18:38:00.002+02:00

Een half uutje geleden werd de nieuwe single Words van Goose op de wereld los gelaten op Studio Brussel. En morgen speelt de band een exclusieve try out in Muziekclub 4AD in Diksmuide, dit concert is jammer genoeg helemaal uitverkocht. Maar niet getreurd want zaterdag 21 augustus staan ze alweer op één van de podia op Pukkelpop.

Op het nieuwe album moeten we jammer genoeg nog wachten tot oktober maar hier is alvast de radiorip van de nieuwe single.

Goose - Words (radiorip)

Trap gerust in de Festival! Fi:hP 12

2010-08-09T18:40:00.003+02:00

Het is algemeen geweten dat ska meteen voor sfeer zorgt. De Mad Caddies zullen dus al snel welkom geheten worden door de gemiddeld vrolijke festivalganger. Op dit festival is deze band vrij uniek in z’n genre en daarom vermeld ik ze ook, want erg bijzonder vind ik ze niet. Skabandjes gaan onderling nogal snel op elkaar lijken en deze jongens hebben het niet kunnen vermijden dertien-in-een-dozijn te worden. Ze doen wél best nineties aan, een vleugje The Offspring is niet ver te bespeuren.

Voor een beetje toetergeweld raad ik u Monkeys aan, één van mijn persoonlijke favorieten!

Aanrader! Kyla La Grange

2010-08-09T17:17:00.008+02:00

Dit opkomend talent met Zimbabwaans/Zuid-Afrikaanse roots, laat tegenwoordig haar stem door Londen klinken. Een prachtige, diepe, beetje hese stem die bijdraagt tot dat ietwat donkere kantje aan haar sound. Voorlopig steunt haar carrière slechts op enkele gigs binnen de UK, maar op haar myspace geeft ze je toch de kans twee demo's te beluisteren (Vampire Smile heeft niks te maken met de Twilight rage beste mensen). Lend her your ear en je hart zal verkocht zijn aan deze mooie Londense deerne.

Kyla La Grange - Vampire Smile

Geluid en beeld: Deerhunter

2010-08-07T21:49:00.005+02:00

Eerlijk gezegd: we sprongen als een waanzinnig silly puttyballetje rond toen we via good ol' Pitchfork vernamen dat Deerhunter op 28 september Halcyon Digest, hun nieuwe cd, op muziekliefhebbers wereldwijd loslaat. Hun dubbelcd (wat te doen als je cd lekt? Maak gewoon een nieuwe en breng de twee uit als een dubbelcd) Microcastles/Weird Era Cont. bevond zich immers in de hoogste regionen van ons best-of-2008 lijstje.

Deerhunter draait voornamelijk rond Bradford Cox, de hoogst charismatisch en toch wel bijzonder vreemd uitziende zanger (Marfansyndroom, google it). Zijn spreekstem is grappig hoog, zijn zangstem loodst je met gemak door de griezelig meeslepende noise/shoegaze/postpunkcomposities van het kwartet. Cox (we proberen niet te gniffelen bij het uitspreken van zijn naam) zette Deerhunter vorig jaar even op non-actief en bracht in 2009 onder de naam Atlas Sound een van de meest over het hoofd geziene platen van het jaar uit (check zeker eens Walkabout, zijn duet met vleesgeworden indiegod Noah Lennox).

Revival is de naam van de vooruitgestuurde single en voor Deerhunters doen opvallend opgewekt. Het venijn zit ditmaal pas in de staart van de tekst. Geen hulp kan dan nog baten, gestoken ben je toch.

Deerhunter - Revival

Toemaatje: De track die onze liefde voor Deerhunter voorgoed bezegelde, gecovered door een stel pubers met een werkelijk excellente muzieksmaak.